วันนี้ผมมีหนังสือมาฝากกันอีกหนึ่งเล่ม จริงๆ แล้วหนังสือเล่มนี้ไม่ใช่ของผมหรอกครับ แต่เป็นหนังสือของน้องคนหนึ่งเอามาให้อ่านครับ โดยกำชับมาเลยว่าให้ผมอ่านเรื่อง “เพื่อให้ได้ดี จำต้องร้ายใส่” ไม่มีอะไรมากหรอกครับ น้องเขาคงอยากให้กำลังใจผม เพื่อที่จะได้มีกำลังใจในการต่อสู้และมุมานะพยายามกับการทำงานต่อไป
ผมอ่านแล้วรู้สึกชอบนะ โดนใจดี บางครั้ง … บางสิ่งบางอย่างที่เกิดขึ้นกับตัวเรา และเรามองว่าร้าย ในความเป็นจริง มันอาจจะไม่ได้ร้ายอย่างที่เราคิดก็ได้ ลองมองหลายๆ มุม แล้วคิดตรึกตรองให้ดีครับ ขอบคุณน้องท่านนี้มากๆ ที่นำกำลังใจดีๆ มามอบให้กับผมครับ
ผมว่าหนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือปลุกพลังที่ดีเล่มหนึ่งเลย “เจิง เสี่ยวเกอ” กระตุ้นเตือนให้ทุกคนตระหนักถึงการ “ปลุกพลังภายในตนเอง” และมีสายตาแหลมคมที่จะมองเห็นโอกาสดีๆ ในชีวิต ก่อนจะคว้ามันมาเป็นของตน ด้วยความกล้าหาญและผ่าเผย …
หลายคนเฝ้าดูโอกาสเกิดขึ้น แล้วก็ผ่านไป … วันแล้ว วันเล่า …
บางทีโอกาสที่ควรจะเป็นของตัวเอง ก็กลายเป็นของคนอื่น หรือบางโอกาสก็เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว แล้วก็ไม่เกิดขึ้นอีกเลย
Archive for the ‘ข้อคิด-กำลังใจ’ Category
ไม่กล้าเปลี่ยน ก็ไม่มีโอกาส
มิถุนายน 10th, 2011
tussanapak บุญเราไม่เคยสร้าง ใครที่ไหนจะมาช่วยเจ้า
พฤษภาคม 29th, 2011
tussanapak “ลูกเอ๋ย ก่อนจะเที่ยวไปขอบารมืหลวงพ่อองค์ใด เจ้าจะต้องมีทุนของตัวเอง คือ บารมีของตนลงทุนไปก่อน เมื่อบารมีของเจ้าไม่พอ จึงค่อยยืมบารมีคนอื่นมาช่วย มิฉะนั้นเจ้าจะเอาตัวเองไม่รอด เพราะหนี้สินในบุญบารมีที่เที่ยวไปขอยืมมาจนพ้นตัว
เมื่อทำบุญทำกุศลได้บารมีมาก็ต้องเอาไปผ่อนใช้หนี้เขาจนหมด ไม่มีอะไรเหลือติดตัว แล้วเจ้าจะมีอะไรไว้ภพหน้า หมั่นสร้างบารมีไว้ แล้วฟ้าดินจะช่วยเอง จงจำไว้นะ เมื่อยังไม่ถึงเวลา เทพเจ้าองค์ใดจะคิดช่วยเจ้าไม่ได้ ครั้นถึงเวลา ทั่วฟ้าจบดินก็ต้านเจ้าไม่อยู่ จงอย่าไปเร่งเทวดาฟ้าดิน เมื่อบุญเราไม่เคยสร้างไว้เลย จะมีใครที่ไหนมาช่วยเจ้า”
เมื่อยังไปไม่ถึงที่สุด จงอย่าหยุดความตั้งใจ
พฤษภาคม 29th, 2011
tussanapak หลายต่อหลายคน ทำสิ่งต่างๆ ภายในระยะเวลาไม่กี่วัน ก็ละเลิกความพยายาม เพียงคิดว่า “เราทำไม่ได้ เราคงทำไม่สำเร็จ”
เป็นที่น่าสังเกตว่า …
คนเรามักจะละทิ้งความเพียรพยายาม เกิดความเบื่อหน่าย ปล่อยวางจากสิ่งที่เป็นธุระหน้าที่ของตน จนทำให้เกิดความเสียหายตามมา
เชื่อหรือไม่ว่า …
คนที่ไม่ประสบความสำเร็จ ไปไม่ถึงจุดมุ่งหมายปลายทางของชีวิต เป็นเพราะเขาคิดว่า “เขาทำไม่ได้” เขาจึงมักประสบกับความล้มเหลวอยู่ร่ำไป
แต่สำหรับคนที่มีความพยายาม …
เขาไม่เคยละทิ้งความเพียร เขามีความตั้งใจและพยายามอย่างถึงที่สุด อย่างเต็มความสามารถ อย่างไม่ย่อท้อ ไม่นานนักเขาก็จะประสบความสำเร็จ เพราะเขาคิดว่า “เขาทำได้” เขาจึงทำได้อย่างง่ายดาย
คนที่พากเพียรไม่หยุด เทวดาก็กีดกันไม่ได้
พฤษภาคม 29th, 2011
tussanapak พระพุทธองค์ทรงสั่งสอนไว้ว่า “บุคคลใดที่มีความเพียร ในการทำกิจการต่างๆ ย่อมมีความสำเร็จเป็นผลตอบแทน” คนเราถ้ามัวแต่รำพึงถึงความหลัง ก็มีแต่จะหดหาย มัวหวังวันข้างหน้า ก็มีแต่จะละลาย อันใดยังไม่มาถึง อันนั้นก็ยังไม่มี รู้อย่างนี้แล้ว เมื่อมีฉันทะเกิดขึ้น คนฉลาดที่ไหนจะปล่อยให้หายไปเปล่า ความพยายาม ความพากเพียรทำปัจจุบันให้ดีที่สุดในทุกๆ เรื่องเท่านั้น ที่จะทำให้เราเป็นผู้ประสบความสำเร็จในภายภาคหน้าได้ ตราบใดที่ยังไม่สำเร็จในเป้าหมาย เราก็ต้องเดินหน้าต่อไป วิธีการมีหลากหลาย เพียงแต่เรานำมาใช้ให้ถูกเท่านั้นเอง
บางครั้งวิธีการใดวิธีการหนึ่งไม่อาจนำมาซึ่งความสำเร็จ เราก็ต้องใช้ปัญญาพิเคราะห์ เพื่อให้ได้วิธีการที่เหมาะสม ตัวอย่างก็มีให้เห็น …
พระบรมศาสดากว่าจะบรรลุสัมมาสัมโพธิญาณ ตรัสรู้ได้ พระองค์ก็ทรงทดลองมามากมายหลากหลายวิธี ครั้งหนักสุดก็คือ การบำเพ็ญทุกรกิริยา (กิริยาที่ทำได้โดยยาก ได้แก่การบำเพ็ญเพียรเพื่อบรรลุธรรมวิเศษ ด้วยวิธีการทรมานตนด้วยวิธีต่างๆ)
ขอโอกาส
เมษายน 23rd, 2011
tussanapak “คนเก่ง คนมีความสามารถ แต่ไม่มีโอกาส ก็ไม่มีประโยชน์”
เคยมีใครคนหนึ่งพูดประโยคนี้เอาไว้ ทุกครั้งที่ผมได้ยินคำพูดนี้ มันทำให้ผมนึกถึงเพื่อนสมัยเรียนมัธยมปลายคนหนึ่ง เขาชื่อ ‘วุฒิ’ เด็กหนุ่มร่างผอม ผิวสองสี เป็นสิวเต็มหน้า
วุฒิเป็นคนอาภัพ กำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่ยังเล็ก อาศัยอยู่กับตายายที่มีรายได้เล็กน้อย หาเช้ากินค่ำ ด้วยอาชีพที่ไม่แน่นอน รับจ้างเขาไปทั่ว วุฒิจึงมีชีวิตอยู่อย่างขัดสน ใส่ชุดนักเรียนที่เก่า มีร่องรอยของการซ่อมแซมมากมาย มันทำให้เขาเป็นเด็กที่ค่อนข้างเงียบขรึม ไม่ร่างเริงเหมือนเด็กคนอื่นๆ มีเพื่อนน้อย ดูว่าผมจะสนิทกับเขามากที่สุด
ด้วยความเป็นเพื่อน ผมจึงคอยช่วยเหลือเขามาตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน หรือเรื่องเงินทอง ผมเองก็จะช่วยเท่าที่จะช่วยได้ เพราะครอบครัวผมก็ไม่ร่ำรวยอะไรนัก แต่สิ่งที่ผมเป็นห่วงเขามากที่สุดก็คือสภาพแวดล้อม เนื่องจากบ้านของวุฒิอยู่ในสลัมที่เต็มไปด้วยยาเสพติดและอาชญากรรม ทำให้เขามีโอกาสที่จะถูกชักจูงไปในเส้นทางที่ไม่ดีได้ง่าย
แค่อยากรู้ …
เมษายน 21st, 2011
tussanapak อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์ มีเหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นกับชีวิตของผมอย่างมากมาย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโชคชะตาเล่นตลก หรือว่าผมทำผิดพลาดเอง ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า วันหนึ่ง .. คนที่ผมให้ความเคารพรัก ศรัทธา เชื่อมั่น และไว้วางใจมาตลอด จะเปลี่ยนแปลงไปได้มากมายขนาดนี้ มากเสียจนผมไม่แน่ใจว่า .. ผมกับเขา … เรารู้จักกันจริงหรือเปล่า … ???
ขอบคุณครับ ..
TUSsanaPAK
คำสอน ธมฺมวิตกฺโก ภิกฺขุ
กรกฎาคม 10th, 2010
tussanapak คำสอน ธมฺมวิตกฺโก ภิกฺขุ
พระยานรรัตนราชมานิต (ตรึก จินตยานนท์)
คนเราเมื่อมีลาภ ก็มีเสื่อมลาภ เมื่อมียศ ก็มีเสื่อมยศ เมื่อมีสุข ก็มีทุกข์ เมื่อมีสรรเสริญ ก็มีนินทา เป็นของคู่กันมาเช่นนี้ จะไปถืออะไรกับปากมนุษย์ ถึงจะดีแสนดีมันก็ติ ถึงจะชั่วแสนชั่วมันก็ชม นับประสาอะไร พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐเลิศยิ่งกว่ามนุษย์และเทวดายังมีมารผจญ ยังมีคนนินทาติเตียน ปุถุชนอย่างเราจะรอดพ้นจากโลกธรรมดังกล่าวแล้วไม่ได้ ต้องคิดเสียว่าเขาจะติก็ช่าง ชมก็ช่าง เราไม่ได้ทำอะไรให้เขาเดือดเนื้อร้อนใจ ก่อนที่เราจะทำอะไรเราคิดแล้วว่า ไม่เดือดร้อนแก่ตัวเราและคนอื่นเราจึงทำ เขาจะนินทาว่าใส่ร้ายอย่างไร ก็ช่างเขา บุญเราทำ กรรมเราไม่สร้าง พยายามสงบกาย สงบวาจา สงบใจ จะต้องไปกังวน กลัวใครติเตียนทำไม ไม่เห็นมีประโยชน์ เปลืองความคิดเปล่าๆ
จับใจจริงๆ
กุมภาพันธ์ 24th, 2010
tussanapak ภาพชุดนี้ผมได้มาจาก forward mail นานแล้ว (วันที่ 8 ตุลาคม 2551) เห็นว่ามีความหมายดี เลยเก็บเมลฉบับนี้ไว้ ไม่ได้ลบทิ้ง ตั้งใจจะเอาไว้แบ่งปันให้สมาชิกในทีมงานได้อ่านกัน ส่วนอ่านแล้วใครจะชอบ ไม่ชอบ ไม่ว่ากันครับ …
จับใจจริงๆ … สำหรับชีวิตทุกชีวิต
If you think you are unhappy, look at them.
ถ้าคิดว่าคุณไม่มีความสุข ลองดูคนพวกนี้
การ์ตูนเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า …
กุมภาพันธ์ 24th, 2010
tussanapak เปลี่ยนบรรยากาศมาอ่านการ์ตูนกันบ้างดีกว่า เบาๆ สบายดี
เมื่อฉันกระโดดตึก
กุมภาพันธ์ 24th, 2010
tussanapak ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อ่านแล้วรู้สึกดี ชอบ … อยากรู้ว่าดีอย่างไร อ่านเองครับ …
ปู่เย็น
กุมภาพันธ์ 23rd, 2010
tussanapak วันนี้ผมได้ forward mail มาฉบับหนึ่ง เป็นคำคมของปู่เย็น อ่านแล้วดีมาก ทำให้ผมอดคิดถึงแกไม่ได้ ปู่เย็นแกเคยดังมากๆ เมื่อคราวออกรายการคนค้นคนทางทางสถานีโทรทัศน์ช่องเก้า เมื่อประมาณสักปี 2550 หรือ 2551 นี่แหละ
ผมและเพื่อนเคยได้แวะไปคุยกับแกมาครั้งหนึ่ง น่าจะสักประมาณเดือนกรฎาคม ปี 2551 ผมจำวันที่ไม่ได้ จำได้แต่ว่าวันนั้นเป็นเปิดตัวเอสเนเจอร์ครั้งแรก และเป็นวันที่ผมขึ้นรับตำแหน่ง Rising star วันนั้นผมกับเพื่อนขับรถไปรับทีมงานที่จังหวัดเพชรบุรี เพื่อมาร่วมงาน แต่เราไปถึงก่อนเวลามาก มีเวลาเหลือ เลยแวะไปหาข้าวแกงกินกัน ร้านข้าวอยู่ใกล้ๆ กับเรือของปู่เย็น เพื่อนผมแกอยากคุยกับปู่เย็นก็เลยพากันแวะไปคุยกับแก? ตอนนั้นแกกำลังหุงข้าวอยู่ ระหว่างที่คุยกัน ผมก็ได้ถ่ายรูปแกมาสักสาม สี่ ภาพ (ไว้มีโอกาสจะเอารูปมาลงให้ดูกันครับ) ใช้เวลาคุยกันไม่นานก็กลับ เพราะได้เวลาที่นัดกับทีมงานไว้พอดี




Posted in
Tags:







