พระพุทธองค์ทรงสั่งสอนไว้ว่า “บุคคลใดที่มีความเพียร ในการทำกิจการต่างๆ ย่อมมีความสำเร็จเป็นผลตอบแทน” คนเราถ้ามัวแต่รำพึงถึงความหลัง ก็มีแต่จะหดหาย มัวหวังวันข้างหน้า ก็มีแต่จะละลาย อันใดยังไม่มาถึง อันนั้นก็ยังไม่มี รู้อย่างนี้แล้ว เมื่อมีฉันทะเกิดขึ้น คนฉลาดที่ไหนจะปล่อยให้หายไปเปล่า ความพยายาม ความพากเพียรทำปัจจุบันให้ดีที่สุดในทุกๆ เรื่องเท่านั้น ที่จะทำให้เราเป็นผู้ประสบความสำเร็จในภายภาคหน้าได้ ตราบใดที่ยังไม่สำเร็จในเป้าหมาย เราก็ต้องเดินหน้าต่อไป วิธีการมีหลากหลาย เพียงแต่เรานำมาใช้ให้ถูกเท่านั้นเอง

บางครั้งวิธีการใดวิธีการหนึ่งไม่อาจนำมาซึ่งความสำเร็จ เราก็ต้องใช้ปัญญาพิเคราะห์ เพื่อให้ได้วิธีการที่เหมาะสม ตัวอย่างก็มีให้เห็น …

พระบรมศาสดากว่าจะบรรลุสัมมาสัมโพธิญาณ ตรัสรู้ได้ พระองค์ก็ทรงทดลองมามากมายหลากหลายวิธี ครั้งหนักสุดก็คือ การบำเพ็ญทุกรกิริยา (กิริยาที่ทำได้โดยยาก ได้แก่การบำเพ็ญเพียรเพื่อบรรลุธรรมวิเศษ ด้วยวิธีการทรมานตนด้วยวิธีต่างๆ)

พระองค์ทรงกระทำทุกรกิริยา เช่น ลดอาหารลงทีละน้อยจนถึงงดเสวย ร่างกายซูบผอม พระโลมา (ขน) มีรากเน่าหลุดออกมา แลเห็นพระอัฐิได้ชัดเจน ไปทั่วพระวรกาย

การกลั้นลมอัสสาสะปัสสาสะ ทรงบำเพ็ญทุกรกิริยาติดต่อกันเป็นเวลา ๖ ปี จนมีพระวรกายผ่ายผอม แต่ก็ยังคงไม่ได้พบหนทางหลุดพ้นจากทุกข์ได้

ในที่สุดพระองค์ก็ทรงค้นพบวิธีการเอาชนะความทุกข์ได้ ด้วยการใช้สติปัญญาพิจารณาจนเกิดความรู้แจ้ง ก่อนที่พระองค์จะได้ตรัสรู้ พระองค์ต้องใช้ความเพียรพยายามอย่างมาก ที่จะเอาชนะตัวพระองค์ให้ได้

และสุดท้ายพระองค์ก็ทรงประสบความสำเร็จ ผลแห่งการตรัสรู้ ยังถือเป็นแบบอย่างแก่มนุษย์ผู้มีความเพียรมุ่งพยายามอย่างแน่วแน่ที่จะกระทำสิ่งที่ทำได้ยาก จนประสบความสำเร็จ และได้ก่อประโยชน์แก่ชาวโลกอย่างมหาศาล ฯ

คนเราทุกคนก็เช่นกัน ถ้ามีความพากเพียรในการทั้งปวงแล้ว … ความสำเร็จย่อมไม่ไกลเกินเอื้อม

ที่มา : http://www.chiangmai-thailand.net/tian_song_jai_agenda/kawm-phean.html