เมื่อวานผมได้รับโทรศัพท์จากทีมงานท่านหนึ่งโทรมาคุยกับผมเกี่ยวกับเรื่องการทำงานหลายเรื่องด้วยกัน แต่หลักใหญ่ใจความก็อยู่ที่ ทีมงานท่านนี้ มีความปรารถนาอย่างแรงกล้า ที่จำตั้งใจทำงานให้ประสบความสำเร็จในตำแหน่ง Supervisor ภายใน 6 เดือนนี้ให้ได้ ผมฟังแล้วก็อดที่จะตื่นเต้นไปกับเขาไม่ได้ แต่ลึกๆ แล้วผมก็ดีใจนะที่ทีมงานของผมมีความมุ่งมั่น และตั้งใจจริงขนาดนี้

หลังจากนั้นก็ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนคติกันอีกหลายต่อหลายเรื่องด้วยกัน ผมเองก็ได้บอกเป้าหมายของผมให้เขาฟังด้วยเช่นกัน เป็นอันว่า … ผมได้เพื่อนร่วมอุดมการณ์ และเพื่อนเดินทางไปสู่จุดหมายของเส้นทางสาย เอสเนเจอร์ อีกหนึ่งคน

และจากการพูดคุยครั้งนี้ ทำให้ผมนึกถึงบทความบทหนึ่งที่เคยได้อ่านจากเว็บไซต์แห่งหนึ่ง เขียนโดยคุณแสงดาว และผมได้คัดลอกเก็บไว้นานแล้ว ผมเลยเอามาลงให้ได้อ่านกัน …

ข้อคิดจากนก

1. เมื่อนกเริ่มกระพือปีกที่จะบิน พวกที่ต่อแถวตามมาจะมีอากัปกิริยาดังเหมือนมีกลองที่ดังบรรเลงขึ้นเพื่อกระตุ้นเตือนให้รู้ว่าเริ่มมีการแสดงแล้ว เมื่อฝูงนกเรียงแถวเป็นรูปตัว V จะมีพละกำลังเพิ่มจากการบินเดี่ยวถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว

ข้อคิด หากเราร่วมเดินทางกับผู้ที่มีอุดมการณ์ในแนวเดียวกัน ก็จะสามารถไปได้เร็วขึ้น และถึงจุดหมายปลายทางได้ง่ายขึ้น เพราะเราสามารถช่วยเหลือจุนเจือซึ่งกันและกันได้

2. ไม่ว่าเวลาไหน เมื่อนกตัวใดตัวหนึ่งพลัดหลงไปจากฝูง มันจะรับรู้ได้ทันทีว่า มีพลังต่อต้านอย่างหนึ่งไม่ให้จากฝูงไป และอาศัยแรงประคองที่ส่งมาจากนกอีกตัว มันจะกลับมาเข้ากลุ่มได้อย่างรวดเร็ว

ข้อคิด หากเราฉลาดได้เหมือนนก เราก็จะยินดีที่จะอยู่ร่วมกับกลุ่มคนที่มีอุดมการณ์เดียวกับตนเอง พร้อมกับยินดีรับความช่วยเหลือจากผู้อื่น และก็ยินดีจะช่วยเหลือผู้อื่นด้วยเช่นกัน

3. เมื่อนกที่เป็นหัวหน้าเหนื่อยแล้ว มันจะถอยกลับไปรวมกลุ่ม แล้วให้นกตัวอื่นนำหน้าแทน

ข้อคิด เมื่อประสบปัญหาในการทำงาน ผลัดเปลี่ยนและแบ่งปันการเป็นผู้นำบ้างก็เป็นสิ่งที่จะทำได้ เพราะเรายังมีความจำเป็นในการพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน

4. นกตัวที่อยู่ด้านหลัง จะร้องส่งเสียงเป็นแรงเชียร์ให้ตัวที่อยู่ข้างหน้า มุ่งหน้าขึ้นไปเรื่อยๆ

ข้อคิด เราจำเป็นต้องคิดว่าเสียงเบื้องหลังที่ส่งเสียงมา เป็นเสียงที่เชียร์ให้มุ่งมั่นไปข้าง และไม่คิดว่าเป็นเสียงอื่นใด

5 . เมื่อนกในกลุ่มเป็นไข้หรือได้รับบาดเจ็บ จะมีนกสองตัวมาช่วยเหลือและคุ้มครอง นกสองตัวนี้จะอยู่เคียงข้างตลอดเวลา จนมันแข็งแรงหรือตายไป หลังจากนั้นนกสองตัวนั้นจะบินพร้อมกันไปเป็นกลุ่มย่อย หรือตามไปให้ทันกับกลุ่มเดิม

ข้อคิด หากเราฉลาดเหมือนนก เราก็จะรู้จักช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงเวลาแห่งความลำบากหรือช่วงที่ยังแข็งแรงอยู่

ที่มา : http://www.thummada.com/

ขอบคุณครับ ..

TUSsanaPAK