รักเปื่อย (Rotten Love) โดย คงเดช จาตุรันต์รัศมี
คุณเคยมีความรักไหม… เคยมีใครมาบอกว่ารักคุณ หรือคุณกำลังแอบชอบใครอยู่หรือเปล่า ถ้าคุณกำลังแอบชอบใครอยู่ ก็รีบบอกเขาไปซะ ก่อนที่… รักของคุณจะกลายเป็นรักเปื่อย
นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่…
เหมือนกับเรื่องที่เราเคยได้ยินมาแล้ว แค่ตัวละครที่เปลี่ยนหน้ากันไป
มันอาจจะฟังดูคล้ายนิทาน บางทีก็แสนจริง บางเวลากลับเหมือนฝันไป
คือขณะจิตแห่งเรื่องเล่า ไม่ว่ามันจะมาจากหนังสือพิมพ์ นิยายเล่มบาง
หรืออาจจะมาจากคนที่จากไป
เรื่องที่เราฟังทีไรก็อดส่ายหัวในความไร้สาระของมันไม่ได้
เรื่องที่เราไม่เข้าใจการกระทำอันขาดสติของตัวละคร
เรื่องที่เราเมื่อได้ฟัง เราจะรู้สึกเสมอว่า
ถ้าเป็นเราคงจะมีวิธีตัดสินใจที่ฉลาดกว่านี้
แต่เมื่อเจอเข้ากับตัวเอง เรากลับทำในสิ่งที่ไม่แตกต่างกัน
ได้แต่วิ่งตามหัวใจที่มันเรียกร้องไป
อย่างโง่เขลา…
…นี่คือความจริง…
?
สมบัติไม่เคยได้ความรักตอบจากคนที่เขาหลงรัก และเมื่อเขาพบว่า…
มีคนที่รักเขาอยู่ เขากลับไม่มีโอกาสได้มอบมันกลับไป
สมการต่างๆ ไม่เคยง่ายดาย
คิดอย่างเข้าข้างตัวเอง
ความรักที่สมหวังนั้น มีแต่จะรอวันเน่าเปื่อยผุพังไป
แต่อย่างน้อยความรักที่ไม่สมหวังทั้งของเขาและอรัญญา
จะยังคงอยู่อย่างนั้นตราบนานเท่านาน
สมบัติได้แต่นอนคิดถึงสิ่งเหล่านี้นิ่งๆ ไม่ไหวติง
ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ที่เขาจะทำได้
มันคือสิ่งที่เขาควรทำมาตั้งแต่แรกแล้ว
มันคือวิถีแห่งซอมบี้
สมบัติรู้ดีว่าเมื่อถึงวันหนึ่งร่างของเขาก็จะค่อยๆ เปื่อยสลายไปในที่สุด
และซอมบี้ทุกๆ ซอมก็กำลังเน่าเปื่อยเช่นกัน
เมื่อเน่าเปื่อยไป ก็จะกลายเป็นอินทรีย์สาร ปะปนอยู่ในพื้นดิน
เป็นอาหารของแมลงเล็กๆ
ของต้นไม้ใหญ่
แทรกซึมไปในลำธาร
ไหลไปตามภูเขา
ออกไปในทะเล
ตกไปอยู่ในกระเพาะของสัตว์ป่า
และมนุษย์ทุกผู้คน
เช่นเดียวกับความรักที่เขาเคยมีต่ออ้อม
ถึงที่สุดมันก็แพร่กระจาย
โอบกอดทุกสรรพชีวิตทั้งโลก
เปลี่ยนรูปฟอร์มไปตามโอกาส
มันจะยังคงอยู่ในโลกนี้ไปตลอดกาล
เช่นเดียวกับความรักที่อรัญญามีต่อเขา
สมบัติรู้ดีว่า
เขากำลังจะเน่าเปื่อยตามเธอไปในไม่ช้า
เน่าเปื่อยจนกลายเป็นอินทรีย์สาร
และแทรกซึมไปในพื้นดินเดียวกับที่อรัญญาแทรกตัวอยู่
ที่ไหนสักแห่งในโลกสมบัติจะได้พบกับอรัญญา
คิดได้แค่นี้เขาก็เน่าเปื่อยไปอย่างมีความสุข
?
?